آموزش ارتباط کلامی و زبان بدن به کودکان و نوجوانان

برای تربیت اجتماعی، باید کودک و نوجوان را با ابزار‏های مهم ارتباطی آشنا سازیم و او را در استفاده از این ابزارها یاری کنیم یکی از ابزار‏های ارتباطی، زبان است که به‌عنوان ابزار ارتباط کلامی محسوب می‌شود و یک ابزار دیگر، رفتارها و حالات چهره است که به‌عنوان ابزار ارتباط غیرکلامی شمرده می‌شود.

ارتباط کلامی

برای تربیت کودکان و نوجوانان در جهت استفاده بهینه از زبان به‌عنوان ابزار ارتباط کلامی توجه به نکات زیر خالی از لطف نیست:

1- به فرزندان و دانش‌آموزانمان بیاموزیم که استفاده از زبان بدون استفادۀ خوب و مؤثر از گوش امکان‌پذیر نیست چراکه ارتباط کلامی، مستلزم شنیدن و گفتن است پس آن‌ها را به خوب گفتن و خوب شنیدن تشویق کنیم.

2-به کودکان و نوجوانان بیاموزیم که از پاسخ عجولانه به سؤالات اجتناب کنند و به آن‌ها آموزش دهیم که بدون درک درست و دقیق مقصود شنونده و بدون انتقال درست مقصود خود به او، نمی‌توانیم ارتباط کلامی خوبی با یکدیگر داشته باشیم.

3- به کودکان و نوجوانان بیاموزیم که حتی‌المقدور از بیان مطالب، جملات و کلماتی که موجب آزار و اذیت دیگران می‌شود اجتناب کنند.

4- به آن‌ها بیاموزیم حتی‌المقدور از زبان به‌عنوان ابزار پرخاشگری استفاده نکنند و پیوسته به آن‌ها گوشزد نماییم که کلمات، بسته‌‏هایی هستند که باید بهترین هدایا را درون آن‌ها قرار داد و به دیگران هدیه کرد پس مراقب باشید که در این بسته‌ها چیز‏های ناپسند را برای کسی نفرستید.

ارتباط غیرکلامی (حالات چهره و زبان بدن)

ارتباط غیرکلامی زبان بدن

یکی دیگر از ابزار‏های ارتباطی، رفتارها و حالات چهره است که اهمیت آن کمتر از زبان نیست، حالت‏های چهره و رفتارها، پیام‏های بسیاری را برای دیگران ارسال می‌کند به صورتی که برخی چهره‌ها، انسان را تشویق می‌نمایند تا با آن‌ها سخن بگوییم و برخی دیگر ما را از خود دور می‌کنند پس در این رابطه نیز باید به کودکان و نوجوانان آموزش لازم داده شود و توصیه می‌شود که:

1- ضمن عمل به این نکته به آن‌ها بیاموزیم که حتی‌المقدور در روابط با دیگران باید سعی کنیم با چهره‌ای باز و مُتِبَسم با دیگران روبرو شوند. و باید به آن‌ها یاد داده شود که بقول حضرت علی (ع) که در کلمات قصار 325 نهج‌البلاغه می‌فرمایند: «مؤمن کسی است که اندوهش را در دل دارد و شادمانی‌اش را در چهره».

2- به آنان بیاموزیم که بهنگام سخن گفتن به چهرۀ مخاطب نگاه کنند و اگر فرد مقابل نامحرم است و نباید مستقیم به او نگاه کنند به‌گونه‌ای با او صحبت نکنند که او احساس کند که به حرف او کم‌توجه هستند یا اصلاً توجه ندارند.

3- به آن‌ها بیاموزیم به هنگام سؤال پرسیدن دیگران و یا هنگام سلام کردن آنان، سرخود را بالا آورده و با توجه کردن به فرد پاسخ دهند.

از اینستاگرام پرکاس

از اینستاگرام پرکاس

پاسخ دهید